Hallo iedereen,

Eindelijk heb ik nog eens de tijd om hier iets te noteren. De eerste week van mijn stage is gepasseerd. Het was een zalige week op de dienst Nefrologie, iedereen is er massa's vriendelijk en tonen begrip dat ik niet vlot Frans spreek of alle termen begrijp in het Frans.Ik heb ook het gevoel dat mijn Frans langzaam aan het verbeteren is, ik durf mezelf meer gaan uitdrukken in het Frans.

Ondertussen ken ik de dienst ook en weet ik zo wat ongeveer alles liggen. Depatiëntenzijn ontzettend lief en zijn zodanig nieuwsgierig van hoe het eraan toe gaat in België. Ze vragen zich ook telkens af of er groot verschil is tussen België en Frankrijk en of ik hier wil komen werken later. Het is hier ontzettend leuk om te werken , een zalige sfeer zit er tussen de verpleegkundige en ook tussen de artsen. Ik ben tevreden dat ik de stage dienst langzaam aan begin te kennen en dat ik er mijn draai heb gevonden. Dit maakt het voor mij gemakkelijker om zelfstandig te functioneren en zelfinitiatiefte gaan nemen. Ik heb al verschillende zorgen zelfstandig mogen uitvoeren en het materiaal die ze in Frankrijk gebruiken begin ik langzaam ook onder de knie te krijgen.

De verpleegkundige vinden het soms wel grappig hoe ik mezelf probeer uit te drukken als ik een vraag heb of iets probeer uit te leggen. Zo heb ik al verschillende keren mogen noteren in het dossier en ervoor verklaar ik telkens aan de verpleegkundige wat ik er ga in schrijven . Ze zijn er dan mee akkoord wat ik er zal gaan inschrijven, maar dan begin ik te schrijven en weet ik vaak niet hoe een woord geschreven moet worden. Het is grappig om mezelf te horen of te zien schrijven. Maar al doende leert men !

Gisteren zijn we ook terug mee gegaan met de andere studenten. Samen hebben we Taco's gegeten en normaal gingen we naar een theater gaan zien. Maar jammer genoeg was de zaal volzet. Dus hebben ze ons mee genomen naar een 'pub' in het centrum. Meer genaamd: 'Barbarousse'. Het was een heel gezellige pub met goede muziek en veel volk.

Morgen heb ik eindelijk een dagje vrij, kan ik eens langer slapen dan telkens om 5 uur wakker te worden. Maar zondag moet ik wel werken, maar pas s' middags. Zondag werk ik ook als zorgkundige, omdat ze iemand te kort komen. Ik heb wel eens zijn om het werk te doen van een zorgkundige hier in Frankrijk. Want dit is ook verschillend dan bij ons in Frankrijk. Nou, ik zal het hier bij laten.

A Bientôt Valerie